• შესვლა
• დარეგისტრირება

• ტექსტი

• ამობეჭდე
• გაუგზავნე მეგობარს
• კომენტარი (2)

ქარ­თუ­ლად გახ­მო­ვა­ნე­ბუ­ლი ფილ­მე­ბის შე­სა­ხებ

"სუ­პერ 8" - ბი­ლე­თი ბავ­შო­ბა­ში  და­საბ­რუ­ნებ­ლად

24 საათი 01.07.11

"სუ­პერ 8" - ბი­ლე­თი ბავ­შო­ბა­ში  და­საბ­რუ­ნებ­ლად

კარ­გია, რო­დე­საც ერ­თი სა­ღა­მოს გან­მავ­ლო­ბა­ში ასე­თი არ­ჩე­ვა­ნის წი­ნა­შე დგე­ბი: მე­სა­მე "ტრან­ს­ფორ­მე­რე­ბი" ნა­ხო თუ "სუ­პერ 8" - ზაფხუ­ლის ცხე­ლი დღის შემ­დეგ გრილ კი­ნო­დარ­ბაზ­ში თა­ვის შე­ფა­რე­ბას ხომ არა­ფე­რი სჯობს, ხო­ლო ვი­ნა­ი­დან სიგ­რი­ლეს­თან ერ­თად სა­სი­ა­მოვ­ნო კი­ნო­სე­ან­სი ორ­მა­გი კომ­ფორ­ტია, "სუ­პერ 8-ს" ვირ­ჩევ, ფილმს ძა­ლი­ან კარ­გი რე­ვი­უ­ე­ბი­თა და შე­ფა­სე­ბე­ბით.

ვირ­ჩევ იმი­ტო­მაც, რომ მი­სი რე­ჟი­სო­რი (ჯეი ჯეი აბ­რამ­სი) და პრო­დუ­სე­რი (სტი­ვენ სპილ­ბერ­გი) თა­ნა­მედ­რო­ვე ამე­რი­კულ კი­ნო­ში ბე­ი­ბი­ბუ­მერ­თა ორ თა­ო­ბას წარ­მო­ად­გე­ნენ, ცალ-ცალ­კეც კარ­გად მუ­შა­ო­ბენ, ერ­თად კი ალ­ბათ უკე­თე­სად. ამ­რი­გად კი­ნო "სა­ქარ­თ­ვე­ლო­ში" მივ­დი­ვარ, რა­თა ერ­თი მი­წი­ე­რი მი­ზე­ზის გა­მო პირ­ვე­ლად ვი­ნა­ნო არ­ჩე­ვა­ნი...

ჩვენს გა­ქი­რა­ვე­ბა­ში გა­მო­სუ­ლი ფილ­მე­ბი ქარ­თუ­ლად რომ უნ­და იყოს გახ­მო­ვა­ნე­ბუ­ლი ან ქარ­თუ­ლი ტიტ­რე­ბით გა­დი­ო­დეს, ამა­ზე არა­ვინ და­ობს, ეს აუცი­ლე­ბე­ლია თუნ­დაც იმი­ტომ, რომ ფილ­მებს რუ­სუ­ლად არ ვუ­ყუ­რებ­დეთ (ნამ­დ­ვი­ლად არ მეს­მის, რუ­სუ­ლად რა­ტომ უნ­და ვუ­ყუ­რებ­დეთ თუ ვუს­მენ­დეთ!). გარ­და იმი­სა, რომ ფილ­მე­ბის ქარ­თუ­ლად გახ­მო­ვა­ნე­ბა ელე­მენ­ტა­რუ­ლი კი­ნო­კულ­ტუ­რის მაჩ­ვე­ნე­ბე­ლი იქ­ნე­ბა, ეს გახ­დე­ბა გარ­კ­ვე­უ­ლი სატყუ­ა­რაც იმ მა­ყუ­რებ­ლის­თ­ვის, ვინც ასა­კის გა­მო რუ­სუ­ლი არ იცის (პოს­ტ­საბ­ჭო­თა პე­რი­ოდ­ში და­ბა­დე­ბუ­ლე­ბი), რად­გან ინ­ფორ­მა­ცი­ის მშობ­ლი­ურ ენა­ზე მი­ღე­ბა და აღ­ქ­მა ყვე­ლა­ზე იოლი და უბ­რა­ლოდ სა­სი­ა­მოვ­ნოა. ანუ შევ­თან­ხ­მ­დით, რომ ქარ­თუ­ლი გახ­მო­ვა­ნე­ბა უნ­და არ­სე­ბობ­დეს, მაგ­რამ სწო­რედ აქ ვაწყ­დე­ბით ისეთ წი­ნა­ღო­ბას, რომ­ლის გა­და­ლახ­ვის მე­ქა­ნიზ­მიც უბ­რა­ლოდ არ ჩანს, მი­ზე­ზი კი გახ­მო­ვა­ნე­ბის­თ­ვის სა­ჭი­რო ტექ­ნი­კუ­რი სა­შუ­ა­ლე­ბი­სა და ზო­გა­დად დუბ­ლი­რე­ბის სკო­ლის არ­ქო­ნაა. ილუ­ზიაა ის, რომ პრო­ფე­სი­ო­ნა­ლი მსა­ხი­ო­ბი სხვა მსა­ხი­ო­ბის მი­ერ შექ­მ­ნილ პერ­სო­ნაჟს რე­პე­ტი­ცი­ე­ბი­სა და ხან­გ­რ­ძ­ლი­ვი მუ­შა­ო­ბის გა­რე­შე გა­ახ­მო­ვა­ნებს. იმის­თ­ვის, რომ, ვთქვათ, გი­ვი სი­ხა­რუ­ლი­ძის ხმა ალ პა­ჩი­ნოს გმირს მი­ე­სა­და­გოს, მარ­ტო გი­ვი სი­ხა­რუ­ლი­ძე­ო­ბა არ კმა­რა, ინ­ტო­ნა­ცია, ტემ­ბ­რი და სხვა უამ­რა­ვი რამ უნ­და და­მუ­შავ­დეს და ასე შემ­დეგ. ერ­თი სიტყ­ვით, ეს მო­უგ­ვა­რე­ბე­ლი პრობ­ლე­მაა და სწო­რედ ამი­ტო­მაა, რომ მა­ყუ­რებ­ლის გარ­კ­ვე­უ­ლი ნა­წი­ლი, სწო­რედ ის, ვინც კი­ნო­ში ფილ­მი სა­ნა­ხა­ვად და­დის და არა პოპ­კორ­ნის საჭ­მე­ლად, ყო­ველ­თ­ვის თავს არი­დებს ქარ­თუ­ლად გა­მოხ­მო­ვა­ნე­ბუ­ლი ფილ­მე­ბის ნახ­ვას. ასე ვარ მეც, თუმ­ცა "სუ­პერ 8-ის" შემ­თხ­ვე­ვა­ში გა­მო­უ­ვა­ლი სი­ტუ­ა­ცია შე­იქ­მ­ნა, ამ ფილ­მის ნახ­ვა უბ­რა­ლოდ ძა­ლი­ან მინ­დო­და.

ვნა­ხე, მაგ­რამ რამ­დე­ნად მო­ვის­მი­ნე, ვერ გეტყ­ვით: პრაქ­ტი­კუ­ლად არ ის­მის გა­რე ხმე­ბი, მა­გა­ლი­თად, კად­რ­ში ძაღ­ლი ყეფს, მან­ქა­ნას ქო­ქა­ვენ, კარს აჯა­ხუ­ნე­ბენ, დარ­ბაზ­ში კი სი­ჩუ­მეა. ამას ემა­ტე­ბა პერ­სო­ნაჟ­თა გამ­ხ­მო­ვა­ნებ­ლე­ბის წარ­მო­უდ­გენ­ლად უნი­ჭო ხმე­ბი და ინ­ტო­ნა­ცი­ე­ბი. თუ სხე­უ­ლის ენას ზედ­მი­წევ­ნით არ ფლობ და ემო­ცი­ას მათ სა­ხე­ზე არ ამო­ი­კითხავ, ვერ გა­ი­გებ, გმირს უხა­რია, ეში­ნია თუ, უბ­რა­ლოდ, სა­შე­მოდ­გო­მო გა­მოჰ­ყ­ვა. ყვე­ლა­ზე დი­დი გან­საც­დე­ლი მა­შინ იწყე­ბა, თუ კად­რ­ში მუ­სი­კის ხმა აუცი­ლე­ბე­ლია. ამ დროს ხმო­ვა­ნი ბი­ლი­კი ზე­მო­თაა ამო­წე­უ­ლი, დი­ა­ლო­გე­ბი სადღაც იკარ­გე­ბა და მხო­ლოდ იმით ინუ­გე­შებ თავს, რომ "სა­ქარ­თ­ვე­ლო­ში" ხარ, აქ კი ბევ­რი მა­ყუ­რე­ბე­ლი არ და­დის, შე­სა­ბა­მი­სად, უკულ­ტუ­რო­თა ხმა­უ­რი, მო­ბი­ლუ­რე­ბის წკრი­ა­ლი და ოხ­ვ­რა-ხვნე­შა სმე­ნას არ გიხ­შობს (მე­რე რა, რომ კონ­ტ­რო­ლი­ო­რი გო­გო­ნა მთე­ლი ხმით ეჭო­რა­ვე­ბო­და და­ქალს - ერ­თი ადა­მი­ა­ნის გა­ჩუ­მე­ბა იოლია). იყო შემ­თხ­ვე­ვე­ბიც, რო­დე­საც ზო­გი პერ­სო­ნა­ჟის ხმა სა­ერ­თოდ არ ის­მო­და, მხო­ლოდ პი­რის ცმა­ცუნს ხე­დავ­დი - მოკ­ლედ, Read my lips-ის პრინ­ცი­პი მუ­შა­ობ­და...

ეს ყვე­ლა­ფე­რი დიდ დის­კომ­ფორტს ქმნის. სმე­ნის და­ძაბ­ვის გა­მო ძნელ­დე­ბა სი­უ­ჟე­ტუ­რი ხა­ზის აღ­ქ­მა, ზო­გა­დად დი­ა­ლო­გე­ბი ხომ სწო­რედ იმის­თ­ვის არ­სე­ბობს, რომ გა­ვი­გოთ, რა ხდე­ბა ფილ­მ­ში. მი­უ­ხე­და­ვად ამი­სა, "სუ­პერ 8" სწო­რედ ის ფილ­მი აღ­მოჩ­ნ­და, რომ­ლის ლო­დი­ნი ნამ­დ­ვი­ლად ღირ­და: სა­ნა­ხა­ობ­რი­ვიც, და­ძა­ბუ­ლიც, მხი­ა­რუ­ლიც, სევ­დი­ა­ნიც, ჰუ­მა­ნუ­რიც და, რაც მთა­ვა­რია, ბავ­შ­ვო­ბა­ში დაბ­რუ­ნე­ბის სა­უ­კე­თე­სო სა­შუ­ა­ლე­ბაა - 12 წლი­სა ხომ ყვე­ლა ვი­ყა­ვით, ამ ასაკ­ში კი ბავ­შ­ვ­ში მხო­ლოდ ფი­ზი­კუ­რი კი არა, დი­დი ში­ნა­გა­ნი გარ­და­ტე­ხე­ბი ხდე­ბა, თვალ­სა­წი­ე­რი ეზ­რ­დე­ბა, თავ­გა­და­სავ­ლებ­ში ეხ­ვე­ვა, თვით­დამ­კ­ვიდ­რე­ბის სურ­ვი­ლი უჩ­ნ­დე­ბა და სხვა. ასე­თე­ბი არი­ან აბ­რამ­სის ბავ­შ­ვე­ბიც: ერ­თი გო­გო­ნა და ხუ­თი ბი­ჭი, რომ­ლე­ბიც "სუ­პერ 8-ის" სის­ტე­მის სა­მოყ­ვა­რუ­ლო კა­მე­რით (პრაქ­ტი­კუ­ლად ყვე­ლა კად­რ­ში ჩანს სხი­ვის ანა­რეკ­ლი ("ბლი­კი"), რო­მელ­საც ნახ­სე­ნე­ბი კა­მე­რა და­ბა­ლი ხა­რის­ხის გა­მო იძ­ლე­ო­და. რე­ჟი­სო­რი კი ქმნის ეფექტს, თით­ქოს ამ ფილ­მ­საც ბავ­შ­ვო­ბის­დ­რო­ინ­დე­ლი "სუ­პერ 8-ით" იღებ­და. კარ­გი გა­დაწყ­ვე­ტაა) ზომ­ბებ­ზე ფილმს იღე­ბენ, ერთ-ერ­თი გა­და­ღე­ბი­სას კი სამ­ხედ­რო მა­ტა­რებ­ლის კა­ტას­ტ­რო­ფის მოწ­მე­ე­ბი გახ­დე­ბი­ან...

პრო­ექ­ტი მთლი­ა­ნად ჯეი ჯეი აბ­რამ­სი­საა. იდეა, სცე­ნა­რი, რე­ჟი­სუ­რა მას ეკუთ­ვ­ნის, თუმ­ცა ფილ­მის ნახ­ვის შემ­დეგ გრჩე­ბა შეგ­რ­ძ­ნე­ბა, თით­ქოს აბ­რამ­ს­მა ეს ნა­მუ­შე­ვა­რი თა­ვის კუ­მირს, სტი­ვენ სპილ­ბერგს მი­უძღ­ვ­ნა, უბ­რა­ლოდ უსა­ჩუქ­რა და მის "მე­სა­მე ხა­რის­ხის ახ­ლო კონ­ტაქ­ტებ­თან" და E.T.-სთან ერ­თად ერ­თ­გ­ვა­რი ტრი­ლო­გია შექ­მ­ნა. ისე­ვე, რო­გორც და­სა­ხე­ლე­ბულ ფილ­მებ­ში, "სუ­პერ 8-შიც" მოქ­მე­დე­ბა პა­ტა­რა ქა­ლაქ­ში ხდე­ბა, ბავ­შ­ვე­ბი ვე­ლო­სი­პე­დე­ბით დაჰ­ქ­რი­ან, საქ­მე გვაქვს უცხო ცი­ვი­ლი­ზა­ცი­ას­თან და მას­თან კონ­ტაქ­ტ­შიც უბ­რა­ლო ადა­მი­ა­ნე­ბი შე­დი­ან. ამას ემა­ტე­ბა უცხოპ­ლა­ნე­ტე­ლი­სად­მი სო­ლი­და­რო­ბი­სა და მხარ­და­ჭე­რის გან­ც­და, მხო­ლოდ იმ გან­ს­ხ­ვა­ვე­ბით, რომ ჯეი ჯეი აბ­რამ­სი მა­ინც გვიჩ­ვე­ნებს აუცი­ლე­ბელ მსხვერპლს მა­შინ, რო­დე­საც სპილ­ბერ­გის ზე­მოთ ნახ­სე­ნებ ფილ­მებ­ში არა­თუ სიკ­ვ­დი­ლი არ ჩანს, პრაქ­ტი­კუ­ლად უარ­ყო­ფი­თი პერ­სო­ნა­ჟე­ბიც კი არ არ­სე­ბო­ბენ.

"სუ­პერ 8" გა­უცხო­ე­ბის, შე­უმ­დ­გა­რი კონ­ტაქ­ტის ის­ტო­რიაა. გა­უცხო­ე­ბაა გარ­და­ტე­ხის ასაკ­ში მყოფ შვი­ლებ­სა და მშობ­ლებს, დე­და­მი­წე­ლებ­სა და უცხო ცი­ვი­ლი­ზა­ცი­ის წარ­მო­მად­გე­ნელს შო­რის. ამ უკა­ნას­კ­ნელს მხო­ლოდ ერ­თი რამ - შინ დაბ­რუ­ნე­ბა უნ­და (გახ­სოვს, E.T. phone... home...), რის­თ­ვი­საც იმის ჩა­დე­ნა უწევს, რაც იქ­ნებ სუ­ლაც არ სურს, მაგ­რამ ძნე­ლია დარ­ჩე დე­და­მი­წა­ზე, სა­დაც ყვე­ლას­თ­ვის სა­ში­ნე­ლი ურ­ჩხუ­ლი უფ­რო ხარ, ვიდ­რე კოს­მო­სი­დან ჩა­მო­სუ­ლი სას­წა­უ­ლი, ამი­ტომ უბ­რა­ლოდ იტყ­ვის: E.T. phone... home... და ვარ­ს­კ­ვ­ლა­ვე­ბით მო­ჭე­დილ კოს­მოსს უერ­თ­დე­ბა...

• ამობეჭდე
• გაუგზავნე მეგობარს
• კომენტარი (2)

ამბები

• პოლიტიკა
• უცხოეთი
• რეგიონი
• ინტერვიუ
• სამართალი

ბიზნესი

• ტექნოლოგიები
• ფინანსები
• ბანკები
• მშენებლობა
• რეალური კაპიტალი

სპორტი

• ფეხბურთი
• კალათბურთი
• ჭიდაობა
• რაგბი
• ჭადრაკი
• სხვა

საზოგადოება

• განათლება
• მედია
• მეცნიერება
• ევროპა ირჩევს

რევიუ

• ხელოვნება და დიზაინი
• თეატრი
• კინო
• წიგნები
• ტელევიზია
• მუსიკა

სტილი

• სახლი
• მოდა
• მარანი
• კულინარია
• ავტო

თვალსაზრისი

• აგორა
• ფოსტა
• ბლოგი
• პრესომბუდსმენი

ტენდერები

The New York Times